راهنمای بازدید از شهر زیرزمینی نوش آباد آران و بیدگل

راهنمای بازدید از شهر زیرزمینی نوش آباد آران و بیدگل

شهرستان نوش آباد آران و بیدگل در یک نقطه بن بست ارتباطی قرار گرفته است که از طرف شمال شرق به کاروانسرای مرنجاب، و در ادامه به قصر بهرام منتهی می شود.

منطقه و شهر زیرزمینی نوش آباد در 3 کیلومتری شهرستان آران و بیدگل و 7 کیلومتری شمال شهر کاشان واقع شده است. این شهر زیرزمینی در سال 1383 در عمق زمین کشف شد و در سال 1385 نیز نام آن به عنوان یکی از آثار تاریخی و ملی ایران در فهرست آثار ملی به ثبت رسید. این شهر بی نظیر، بزرگ ترین شهر زیرزمینی جهان محسوب می شود و وسعت آن 2 هکتار و عمق آن نیز 4 الی 18 متر از سطح زمین می باشد و در 3 طبقه ساخته شده و در روزگاران قدیم از آن به عنوان پناهگاه استفاده می شده است. شهر باستانی نوش آباد آران و بیدگل از منزلگاه های بین راهی یکی از جاده های فرعی ابریشم و راه ارتباطی ری به اصفهان محسوب می شده. این شهر در حاشیه کویر مرکزی ایران و در دشت کویر واقع شده است. از این شهر به عنوان یک محدوده امن و مناسب برای توقف کاروان هایی که در مسیر ری، اصفهان، خراسان، عراق و جنوب در حرکت بوده اند استفاده می شده است.

 

شهرستان نوش آباد آران و بیدگل در یک نقطه بن بست ارتباطی قرار گرفته است که از طرف شمال شرق به کاروانسرای مرنجاب و در ادامه به قصر بهرام منتهی می شود. در زمان های قدیم این شهر در دشت وسیعی واقع شده بود که توسط رود های پرآبی که از کوه های کرکس کاشان سرچشمه گرفته و از طرف شرق و غرب نوش آباد گذشته و در ادامه به دریاچه نمک می رسید، سیراب میشد.

 

ارتفاع تمام قسمت‌های شهر زیرزمینی نوش آباد (و یا همان اویی) به غیر ورودی اصلی، به قد طبیعی یک انسان و بین 170 الی 180 سانتی متر است. بر سطح دیوار ها و در فواصل اندک، جای چراغ پیه سوز دیده می شود. در بعضی از بخش ها نیز درون دیوار، سکوهای کوتاهی جهت نشستن ایجاد شده ‌است که در بعضی از اتاق ها تبدیل به طاقچه به منظور قرار دادن اشیاء و وسایل ساخته شده است. مجموعه اویی در زیر بافت قدیم شهر شکل گرفته و تا سطح کنونی شهر نیز گسترده شده ‌است. به شکلی که چندین هزار متر وسعت دارد.

وسعت این شهر به دلیل ارتباط میان محلات و حفاظت از جان و مال مردم در مواقع ناامنی بوده و در دو سطح افقی و عمودی گسترش یافته ‌است. همچنین راه های ورود به داخل این مجموعه از قسمت های مختلف و به شکل مخفی بوده است. مثلا در منازل یا داخل قلعه خشتی در مجاورت شهر، و یا محله های پر جمعیت و داخل کانال هایی که از زیر خانه ها و برای گذر آب قنوات ایجاد شده بود، و یا چاه های داخل مساجد و باغ ها و بازارها، و هر جایی که در زمان حمله دشمن امکان دسترسی سریع و فرار ساکنین را فراهم می کرده.



مطالب مشابه